Oturdum caddenin kaldırımına,
Sığmıyor caddeye taşıyor insan,
Sonbaharda dökülen yaprak misali,
Kendi rüzgarında uçuyor insan.
İçinden birine dur dedim hele,
İNSAN
Her gün batımı ayrı bir hüzün
Umudu yitirmiş ağlıyor insan
Yeni gün doğarken açtı mı gözün
Gönlünü özleme bağlıyor insan
Evimizde neşe ile çağlardık,
Tüm aile tek tabakta doyardık
Bir yorgana dokuz kardeş sığardık
Şimdi yüreğine sığmıyor İnsan
Bir yanı kan revan bir yanı aymaz
İNSAN
Herkes birbirine çamur atıyor
Çözüm noktasına gelmiyor insan
Tümü süper zeka akıl satıyor
Ne çare kendini bilmiyor insan
Gel gönül yorulma boşa
İnsan çelişki yumağı
Anlat anlat döner başa
İnsan çelişki yumağı
Kara olsa ben akımder
Zaman mı değişti ben mi yanıldım,
Benlik sevdasına yanıyor insan.
Nefsinin peşine düşmüş bi çare,
Dünyayı yarattım sanıyor insan.
Öyle bir kasılır öyle bir yürür,
Hak der amma haktan uzak
İnsan kendine tapıyor
Şahsına kuruyor tuzak
İnsan kendine tapıyor
Doyumsuz ego peşinde
Her gün savaş her an şiddet
İnsan acep niçin yaşar
Nice oldu medeniyet
İnsan acep niçin yaşar
Sevgi uzak şer gürledi
Her gün savaş her an şiddet
İnsan acep niçin yaşar
Nice oldu medeniyet
İnsan acep niçin yaşar
Sevgi uzak şer gürledi
Herkes de tek parmak izi
Ön yargı insan ayıbı
Ortak yanı sevgi gizi
Ön yargı insan ayıbı
Sevgi tamam ne acaba
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!