Bulutun tenine aşk'ı nakışlarken ressamın eli
gölge verir gün pembesi dokunuşlarla
fırçadan istemsiz hüzün damlar
kaplar gök kubbeyi
ve şairin kaleminde y a l n ı zl ı k m e l o d i s i
yükselirken göğe komşunun Gramofon'unda
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
elinde kalan son şeyse
incinen gururun onurun
mücadelesidir
şimdi ne kağıt vardır ne kalem ne şiir ne bir lir
ne naif bir söylem
bir müşterek şarkı ki anılarının
en hüzünlü yerinde ağlamaklı
Muhteşem bir şiir yine ..Gönülden tebrikler Nimet Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta