Islandı Gözlerim Şiiri - Ahmet Tabak

Kirlenmişti elleri, kimsesi yoktu onun
Acı dolu hayatı, yaşamak zorundaydı
Karanlık sokakları gel birde ona sorun
İstemsizce sayıklar geçen günler sayardı

Hissedemedi bir gün nasıl bir şey aile
Anne baba her gece alkolleri içince
Sahipsiz çocukları unutmuşlardı bile
Girmişlerdi komaya fazladan tüketince

Kırık dökük evleri bir sokak kenarında
Acıyarak bakardı çevredeki tüm gözler
Sahipsiz kalmıştı o kimse yoktu yanında
Hatırlayınca bunu kırık kalbiyle özler

Neden acımasızde katılaşmış yürekler
Suratlar asık idi yürürken sokaklarda
Asıl acı ondaydı nereden bilecekler
Hissetmiyordu artık yağmurda yağsa karda

Kurtulmak istiyordu sefil dolu hayattan
Suçu neydiki onun çekti bunca acıyı
Bakıyordu bizlere yok mu beni kurtaran
Vicdanı olan var mı körleşmişti alayı

Arzusunun peşinde doyumsuz isteklerle
Aileler yıkılır uyanışı beklerim
Ey kimsesiz çocuklar gönülden dileklerle
Dualarım sizlerle ıslandı bak gözlerim

14.02.2026
Ahmet Tabak