Biz büyüttük seninle bu sokakları
Sen analık ettin emzirdin kaldırımları Merhamet dolu memelerin
Görkemli ve sıcak
Beni de sevip okşardi ara sıra
Barut kokan kavga yarası sırtımın tek ilacı
Bi cebimiz leblebi tozu
Mezgit balığı gibi takılıyorum oltaya
İşaretleyip işaretleyip
Atıldığım suda
Aynı yerimden yakalanıyor
Ve
Karaya varmadan kurtlanıyo
Üç kardeştik biz birde üvey
Üvey olanımızı Leylekler getirmiş öyle söylerdi babaannem
Bi Oğlunuz oldu dediğinde yine mi diye çok tuhaf bı tepki alan ebe müjdesi kursağında göçtü bu dünyadan
Kız çocuklarının diri diri toprağa gömüldüğü anaların evlat diye ağıtlar yakıp dualar astığı agaçlarla dolu bu coğrafyada Çocuğa hemde erkek çocuğuna sevinmemek anlaşılır gibi değildi bizim içinde
O yüzden ki günlerce sokaklarda kalsada merak edilip aranmıycak bi çocuk olucaktı Yetimliği o günlerden başlıyan
Onun hayatını dolduran şeyler onun macerası bizimkine benzemiyordu
Her mevsim beni kandıran O kent orospusunun ifadesi var yüzünde
Zayıf yanım,düşkünlüğüm
Her tarafa saçılmış bir polen gibi arııyorum seni
Bitki özüm,kokusu olmayan bahar çiçeğim
Bi elmanın yarısı değil
Kendi evini inşa etmeye çalışan
Bir kelebeğin ömrü misali
Bu hayatta ki vaktim
Süreli
Kısıtlı
Ölümün nefesi ensemde
Ne bi adım geri
Bu gece de ermedik murada
Kim bilir şimdi
Kimler çıkıyor
Kerevete
Umulanla varılan yer arası
Aşkın bahar yüzlü çocuğuydun sen
İklim kuşları vardı penceremizde
Aşımızı paylaştığımız
Yanık türkü sesleri ile büyüttüler bizi
Tınılarıyla ısındık
Nemli yorganlar altında
Bi şehrin yok oluşu gibiydi içimdeki yoksulluk
Sökülen ağaçlar
Kuruyan çiçekler
Göç eden kuşlar
Tabur tabur insan kitlelerinin terk edişine şahitlik etti bu beden
Önce dişleri döküldü hayatımın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!