Senide sardıysa bir yalnızlık, bir hüzün,
Gel Beş Temmuz Parkına akşam olurken.
Sevip sevilmemekten yorulduysa yüreğin,
Çık kordana, akşam olup güneş batarken.
Senin gibi, güzeldir İskenderun,
Her yeni gün bir öncekinden.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Güneş, son ışıklarını yansıtırken denizin üzerine,
En güzel valslerini yapar, şehirlerin incisine.
Saadetli bir atmosfer doğar, gündüz akşamı getirirken.
Cennet olur İskenderun,
Akşam olup güneş batarken...
Şiirinizi bir solukta okudum. Antakya'lı bir şair olarak
duygularıma tercuman oldunuz. Tebrik ederim.
Ahmet MANSUROĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta