İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Güneş, son ışıklarını yansıtırken denizin üzerine,
En güzel valslerini yapar, şehirlerin incisine.
Saadetli bir atmosfer doğar, gündüz akşamı getirirken.
Cennet olur İskenderun,
Akşam olup güneş batarken...
Şiirinizi bir solukta okudum. Antakya'lı bir şair olarak
duygularıma tercuman oldunuz. Tebrik ederim.
Ahmet MANSUROĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta