Sen bana işkenceydin nefes aldığım her anda
Zaman yoktu, yaşam yoktu bu karanlık zindanda
Yargılayan sen, Gardiyanım sen, Cellâdım yine sen,
Sessiz çığlıklar attım küf sinmiş odamda
Seni çizdim koyu yeşil çürümüş duvarlara,
Sen diye sarılıp yattım sararmış yastıklara
Çatlamış, morarmış çıplak ayaklarımla,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta