Bir hastane odasında rastladım ona,bir kolunda serum takılıydı.
Gözlerini tavana dikmiş, iğneden korkan bir hali vardı.Genç yaşına rağmen, saçlarına yeni yeni beyazlıklar düşmüştü.
Bir sandalye alıp yanına oturdum, ismini sordum söylemedi. Bir şeylere dargın hali vardı,
Anlayamadım.
Küskünlüğü gözlerinden okunuyordu, konuşup derdini anlamak istedim,
Konuşmadı…
Dışarı çıktım, gördüğüm ilk hemşireye, onu sordum,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta