Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel bir şiir, anlamlı, aşığı kahreden biçimde.
Teması hüzün yüklü bu güzel dizeleri de zevkle okudum.
Ne kadar dayanılmaz bir acı olsa gerek sevdiğinin adını ' o öldü' diye duymak.
Ağlamak, çağlamak, yanmak, nafiledir artık.
Kavuşmaksa mahşerde..
Gerçekten bu şiirin konusu üzerine saatlerce yorum yazardım ama en güzeli hüzne hüzün eklemeden kutlamak olacak hashas yürekli şaire..
Şiirsel bir canlandırma değilse bu acı için unutulmasın dileklerim , eğer öyle ise de kutlamalarım çok başarılı olarak çektiğiniz fotoğraf için ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta