Adımı,
hiç duymadı kulaklarım,
senin dudaklarından,
oysa,ismimdi,
beni farklı kılan...
diğer kadınlardan,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Geçti günler ve acılar. Şimdi ufka bakma zamanı. Sen bildiğim sultan seksen üçlerden sonra neler olmadı ki yaşamda. Sen gönlümüzdeki insan yaşıyorsun biliyorum. Bu yaşam senin severek yaşıyorsan . Seni seviyorum. Kardeşim benim.
ne yazık ki bu sessiz çığlıklar kör duvarlardan tekrar kulaklarımıza döner,kimseler duymaz...her okuduğum şiirinizden ayrı bir tad aldığımı söyleyebilirim...
duygular yaşam penceresinde zaman zaman boyut değiştirir...
sevmek veya sevilmek arasında...
duyguların yaşanması veya yaşatılması arasında..
olmak veya olmamak arasında...
kıymeti bilmek veya bilmemek arasında...
bunu nefis bir anlatımla resmetmişsiniz...
selam ve saygılarımla kutluyorum...
yaşanmış hayatlar... kalemle dökülür sessizce dizelere...
bir yaşanmışlık hayatına da dokununca, yazara hislerini yazmak düşer...
kutlarım dostum hissettiğin duygularını paylaşırcasına...
saygılarımla
Aydan Küllüce
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta