gözlerim,görmekten öylesine kanıksar ki duvarları,
bir şey görmez olmuş artık kör.
binlerce duvar yükselir içimde sanki,
gökyüzü yok başımda,yalnız binlerce duvar.
sert atışı yorgun zayıf kalbimin
en büyük düşler bahçesinde hep yeşeren,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




gözlerim ,görmekten öyle kanıksar ki duvarları
bir şey görmez olumuş artık kör
binlerce duvar yükselir sanki içimde
gökyüzü yok başımda,yalnızca binlerce duvar.
bazen hayat kör bakarız,bakmayı bilemeyiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta