İnsan bazen sessizliğinde kendini arar,
Yorgun düşer, umudunu yollara saçar.
Bir kitap açılır, karanlık yavaşça dağılır,
Kelimeler, en derin yaraya merhem olur.
Ne öfke kalır aynı, ne hüzün eskisi gibi,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta