9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Beyinlerimiz perdeli, ayaklarımızda paslı prangalar,
Kapladı ufkumuzu binlerce yıllık karanlık,
Ellerimiz özgürlüğü, gözlerimiz ışığı özlüyor,
Ne ekmek kaldı çocuklarımıza, ne de bir damla sevgi sıcaklığı,
Dişimizle tırnağımızla savaşmadan gelmeyecek ışık.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta