İshak Aras Şiirleri - Şair İshak Aras

İçimde ki volkan sessiz durmuyor
Şiirler yazmanın zamanı geldi
Dilim damağıma sözsüz vurmuyor
Notalar dizmenin zamanı geldi

Üstümüze acı bakan yüzleri

Isırmaz dedikçe yılan büyüdü
Başını ezmenin zamanı geldi
Düşmanlar kolkola yalan büyüdü
Elekte süzmenin zamanı geldi

Ağzını doldurdu üfürdü geçti
Bağrıma dokunan esen yel sandım
Bir anlık kızgınlık küfürdü seçti
Bıçağı bilenmiş kesen dil sandım

Çok burun kapattı kokmuş yeleği

ZEKAT

Biri boş biri dolu terazinin kefesi
İçerisi kof olan hangi köyün efesi
Boş olanı doldurun kefeler eşitlensin
Rahatla uyuklasın verince son nefesi

Zeynep

Bahçemde yeşerdi, kokusu güzel
Hanemizde gonca, gülsün Zeynebim
Dünyadan değerli, kelamım özel
Gönlüme nakşeden, dilsin Zeynebim

Kökünde, gövdesinde çok bilinen sırlar var
Tadına ermek için, zeytin koydum sepete
Uzun yaşayan ağaç, geninde asırlar var
Nesile vermek için zeytin koydum sepete

Yumurta peynir, domat, kahvaltıda o öncü

Ezanlar okundu, günde beş defa
Duyan olduk affet bizi Allah'ım
Secdemiz yakındı günde beş defa
Cayan olduk affet bizi Allah'ım

Senden gelen hak adalet yerine

Ağam dur ben de gelem

Geceden uykusuzum, göz yaşlarım süzülür
Gittiğin yer çok uzak, ağam dur ben de gelem
Namertler yatağıdır, tehlikeler sezilir
Her yeri dolu tuzak, ağam dur ben de gelem

AMCAMIN OĞLU

İsmini koyalım, ne diye olsun
Şiir mi yazayım, amcamın oğlu
Bu benden sizlere, hediye olsun
İnceden süzeyim, amcamın oğlu

Benim vefakar anam, şehitlerin ardından
Ağla dedin ağladım, yaş istedin göz verdim
İmanlı göğsün siper, düşmeyesin gardından
Bir karış toprağına, beş istedin yüz verdim

Adalet vermek için, ruh üflendi bu cana