İşaretlerimiz Şiiri - Levent Çubukcu

Kelimelerin bogazına düğümlenip kaldın mı sokak ortasında bir başına?
Sana sevdanın yarıp kalıp beyaz peynir tadında olduğunu söyleyen oldu mu?
Kaçışlarında bir kalabalık arasında oynanılan yalnızlık saatleri,
Her yüzde bir başka yüzün seni esir aldığına şahit oldun mu?
Gözlerine bakarken ayna karşısında yarım içimlik bir sigara tadında
Kaldımı umutların, hayallerinde ağlarken gülebildin mi?
Kendine sorular sorarken sokak ortasında kalan açlıklarını düşündün mü?
O seni sevmeden sen O'nu sevebildin mi karşılıksız...
Dilenciye senden sadaka istemeden içinden gelerek gül verebildin mi?
Kendi doğrularını sorgularken, yanlışlıklarını nereye bıraktın?
Şikayet etmediğin anlarında sevgini düşündün mü hiç?
Ya da neyi düşündün ağlamaklı anlarında?
Hep bir soru var hayatımızda ve hep kendimiz soruları soruyoruz...
Birileri sana hiç ummadığın anda sorular sordu mu?
Cevapsız kaldın mı bir başına, umarsızlıklarında umut bulabildin mi?
Anlatamadığın oldumu kendini gecelere, ya da ka. gece şiirsiz kaldın?
Bir bardaklık kırmızı şarap tadında şiirler yazabildin mi,
Karanlıklarda pencere diplerinde?
Kağıtların başında hiçliklerini yazabildin mi kalemini kullanmadan...
Yazabileceğin gülümsemelerin oldu mu hiç,
Ya da sadece umutsuzluklarını mı yazdın geceye yıldızlarla?
Bir hiç diyebilmek uğruna saatlerce düşündün mü?
Bir boşluğa mı yazdın bütün bu nefretini, nefretlerini?
Hep soru işareti mi koyar oldun bütün cümlelerinin başına?
Ya da tüm yazdıkların mı soru işaretlerini getirdiler kelimelerin sonuna?
Tüm yaşadıklarında hep başkalarını mı suçlu buldun ve sen hep haklı...
Haklılıklar veya haksızlıklar mı senleydi de sen onları hiç seçmedin?
Peki bu kadar şikayetlerinin arasında düşünebildin mi ayaz geceleri?
Parasızlıktan sokaklarda yatan insanları,
Yıldızları kendine yorgan yapan aç yürekleri düşünebildin mi hiç...
Bu hiçlikler mi seni hasta yaptı ya da ayaz geceler mi? ..
...