abdullah oral Eylülzamanı kitab
IRMAKLAR KONUŞTU
Soframıza uzanan kirli eller
Ekmeğimizi çalmadan öğrenemedik
Geleceğimizin alınıp götürüldüğünü
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




cısına öyle alışmış ki gözyaşları
Faşist kurşunların
yaşam sahtekar olmuşken, cilve yaparak yalpalanırken duygular, gözyaşlarıda artık nankör olmuştu. ağlamak demek acı değildi artık, yaşamın bir parçasından kopmuş, yemek gibi ihtiyaçtı.faşistti sevdalar, kahpe duygular taşıtmaya çalışırlardı, döneklik ile duyarsızlık başlarda geziyordu, haysiyet ayaklarda bağ olmuştu, düğüm düğüm...
tebrikler dost, çok güzel bir şiirdi, yine güzel anlatmışsın doğrusu, yüreğine sağlık.
baktığımızı gördüğümüzde aslında yurdumun her köşesinden sesler yükselir... gördüğümüzü anladığımızda ve saklamadığımızda ise olması gereken olur...sus!!
tebrikler sosyal şiir için Abdullah Bey...saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta