İrem Aslan Şiirleri - Şair İrem Aslan

Geceye ay düşer,
Sen mehtap dersin gülümsersin,
Ben kor derim,
Buram buram yağmur kokarım
Bir martı geçer denizin üstünden uçar,
Senin kanatlarını alır gözlerin

Gözlerin uçurum kaybolduğum
Hep on ikiden gidip vurulduğum
Aşkın gönlümde pespembe
Bu kaç oldu sensiz uyuduğum..

Enkaz altında kalbim
Tut ki şu can çekişim
Ağlama,yalandan,serserim
Ruhum takipte,zilde bir elim.

Bırak git sende işte,
Ağlama siirlerime
Yarım yarım, bende bütün,
Bilmezmisin,çok mübalağa kokarım
Sen bir dersin,bin işitirsin,
Sen bir yıkarsın, ben hep yakarım,

Bir ağaç olsam,
Dalıma konan kuşları incitmem ben.
Asla git demem.
Misafirperverim aslında,
Asla kalbini incitmem.
Çok öterse sus demem.

Elinden bir avuç huzur içeyim diye kana kana
Günlerce aç susuz kaldı kalbim, yokluk orucunda,
Beklentim yok gibi, yüzüne bakarken ,
Oysa dünya kadar umudum vardı senden, bilemezsin..

Düşün ki ;

Şimdi saat inzivayı hüsran geçiyor
Ve Ben eskitme koltukta sukut kusuyorum
Kaptanı olduğum gemi dibe çökmüş
Seyir halinde yolum ecele gidiyorum

Sözlerini zehir edip yuttum umutlarla

Acilen gelmen gerek tukeniyorum
Dizleri üstüne çökmüş Ağlıyorum
Kaldır başımı artık gökyüzüm goreyim
Tut elimi artık yalnızlıktan mi öleyim

Acizim sana susuz sana çaresiz

Aşığım bu mevsime her yıl ,bütün kalbimle
Ozon kokusuyla harmanlanmış, bir kahve dumanı gibi
Nerede nasıl ne halde bilmem bilemem de
Gozlerimi kapadığımda eylül olsa keske

isterim ki hep yapraklar uçsun, taa gökyüzüne..

Hak aramak neyime
Kursağıma dizilirse kinaye
Ses etme gönlüm
Allah kulunu da görür,
Ruhuna sarılmış işkenceyide
Sesi yürek titreten Firavun