Sen,
Müjdelerken cenneti,bir melek,
Ezanlar inletirken şehri,duamdasın.
Zannetme ki bu geçici bir heves,
Ölümüne lades,aklımdasın..
Susuşlarından öptüğüm limanda beni unutsunlar
Ayağım takılsa da ,koşup üstüne düşsem aşkının
Kalbim yarılsa ellerine dokunduğum o yerde hemen
Ritmi kesilince ,güneşe kurumaya bıraksınlar..
Senin adın ki imkansızla hep kardeş oldu dilime yâr
Kim diyebilir asırsız bedenim
Bir deri bir kemik başarıların sahnesinde..
Rolüm hatırlatmak, yinelemek,sayıklamak..
Zordur yaşamak,,
Kimbilir hoyrat bi kuş uykusundan uyanıp
Bilemedim ki şimdi nerede kaybettim kendimi
Aramalı mı kıyı bucak bir yerlerde ayak izimi
Bu kaldırımlar ki üzerinde kırıntısı Çocukluğumun
Anladım araftayım,bertaraf et her yer kördüğüm
Bu duvarlar ki anımsıyorum başımı çarptığım
Beni kimsenin anlamasına izin vermedim,
Onlar sözlerden ibaretim zannetti,konuşmamı istedi,
Hiçbir sözlere sığmadım,
Sözde kalmadım,
Ben bir yemiş vermeyen ağaç gibiyim,
Bir mektup yazacağım gitmeden..
Bu kez içinde acı haykırışlar,
Derin hüzünler olmayacak.
Bir itiraz belki hayata
Ama kimseyi kanatmadan yazarken
Merhaba gökyüzüm
Güzel gecem sana,
Kışa ve Kasım'a
Ey uçan kuşlar size de
Merhaba gül yüzlü sevdigim
Sana da Merhaba!
Küçümsediğin insanların gölgesi,
Senin karakter boşluklarını kapatır!
Makam dediğin mertebe,
Basit insanlarla ağlaşır,
Korkma,gözüm yok yükseklikte,
Sen seyret bozkırları,
Bana soğukkanlılığı öğret
Siyah eşarplı mini eteklileri
Bana at kara gözlüklüleri anlat
Toprağa ezelden yabancı zifiri görenleri
Mezarcı bırak kazmayı küreği
Çalıların arasında kaybettim ben seni
Okşayıp sevmek istemiştim ömrümce kalbini
Ellerimden bir anda kayıp düşüverdin işte
Gösterişli boynu bükük bir ağacın gölgesinde
Kan ter içindeyim, saçlarım darmadağın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!