yürüdüğümüz bu yolun sonu
elbette ki gül bahçesi olmayacaktı
seninle başlayan güzel bir baharın yaprakları
basit bir sonbahar mevsimine solmamalıydı
başlarken her şey çok güzeldi
ne olduysa sensizlik içimi deldi ve geçti
yanımızda çocuklaşan iki aşık
artık sevmekten vazgeçti
olduk artık iki yabancı
ama denk gelirsek hatırlanacak onca anı
belki unutursun o güzel hatıralarımızı
bende kaldı vazgeçmenin göğsüme verdiği sızı
şimdi ise çok uzaklardan bakıyorum sana
sessiz sakin bir fırtına kopuyor içimde
sesini bazen unutuyorum ama
aklımda senle yaşadığımız onca hatıra
gitmek zorımdayım senden uzaklara
çıkacağım yine o çıkmaz sokaklara
ve bir sevda bırakıyorum sana
yalnız saf kalbinin ardında
uzak duruyorum senden istemsiz
biliyorum daha iyi olacağız ikimiz
sezen aksu ne güzel söylemiş
şimdi sensizim sen de bensiz
günlerden 8 kasım hava buz gibi
ama biz sevgimizle ısınacak kadar aşığız
şuan ise birbirini tanıyan iki yabancıyız
çok şey anlatmak istedim sana
ne takatım kaldı ne bir aşina
aldı götürdü zaman bizden bir parça
senden gitmek istemedim asla
kayboldum bıraktığım şekilde
hep aradım seni bulamadım yine de
aşkı öğrendiğimde on beştim
şimdi bastım on sekize
tekrar gelsem dünyaya
bilsem sonumuzun böyle biteceğini
yine severim seni
hiç pişman olmayacakmış gibi
o gün hayaller kurduk maziye daldık
gözlerimiz konuştu biz susakaldık
anladım bizim başka yolumuz kalmadı
bak hayallerimiz ve biz yarım kaldık




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!