İrem Şiiri - İrem İkibinonyedi

İrem İkibinonyedi
1

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

İrem

Canımı, olmadığın bir karanlıkta düşürdüm
Sensizliği benden çok düşündüm
Bir gece vakti izinden gülüşlerimi ararım
Bana gülsen, gülüşünü tutar yarama sararım

Geçtiğim yolların sen kokar sokakları
Adını hatırlamıyorum unuttum geçtiğim yolu sonraları
Yağmur damlaları yeryüzüne gözlerinden süzülür
Kalbin düşse, her papatya ayrı ayrı üzülür

Yazdıklarımı bilmezsiniz içinin dert olduğunu.
Ağladığımı görmezsiniz gülen yüzümün sert olduğunu.
Ağırlaşıyor nefesim geliyor öldüresim.
Hayata küstüm, mutluluğa dair öldü resim.

Kalbimden ağır dudaklarımda kalan isminin hecesi
Sabaha karşı saat üç gönlü yok kalbimin senden vazgeçesi
Kokun ciğerlerime inşa ediyorken mavi gökdelenler
Yüzünden toplardım rengarenk kardelenler.

Olduğun takvim yaprakları üşüyor açık üstü başı
Körle değil sensiz yattığımdandır kaldı ruhum şaşı
Umut tohumları ekilir mi candan kopan etsiz yaraya
Gerek var mı gidenden sonra olduğun yerde kalmaya?

Özlem duyulmaz ruhunu paramparça eden bir kadına
Kulaklarım sağır her dudaktan çıkan adına
Artık acımıyorda bu en acı olanı
Kış geri getirmez sonbaharda solanı

Yaramdan kusamam seni
Bozamam tenime işlediğim senden bir deseni
Gece alır götürür kalbimden ruhuma eseni
Bir delinin okurum yüzünde, seni

Kör müsün gözlerimin nemine?
Yokluğu atmışsın gönlümün demine.
Yüzünü asardın ne ara astın beni sensizliğe?
Ayak, yolunu bulur; gidiyorum hissizliğe.

Göz altlarım sensiz geçirdi bir asırı.
Gelmen için serdim yoluna kırmızı hasırı.
Şekil verir kağıda gönül törpüsü.
Elim de aşım, kafam da yaşım üzerime serili yalnızlık örtüsü.

Göz şehvetli görür gökteki yıldızları.
Bir baksan, görürsün içimdeki ıssızları.
Sol yanımdan seni çalan gönül hırsızları
Bilmezler ki sensin başımın en büyük kahır sızıları.

Dertli şehrin mutlu semtine yerleşeceğiz.
Bir zaman sonra göz altlarımızı deşeceğiz.
Sev yeniden beni bir bakayım
Buluttaki yağmur olup iliklerine akayım.

Sabah sen doğdun yine yoksa güneş misin?
Yüzümün yarısı eksik ona eş misin?
Alırım yokluğundan hakkımı.
Beni sensiz bırakırsan nasıl korurum aklımı?

Hatırlarım gecenin üçü ağladığımı
Nasıl unuturum daha dün aşk kurdalesini bağladığımı.
Rahat mı gece başını koyduğun o yastık.
Birbiri için matem tutan birer yas/tık.

Kuruttular gözlerimin nehrini.
İçimde ki dert akıttı zehrini.
Sen, gönlümün okyanusu.
Düşürüp kırdın elinde ki aşk denen o camdan fanusu.

Yokluğa hapsettim belki de bir kadını
Yokluğa bir isim verdim o da adını.
Saçların, yolumun ışık kaynağı.
Seni göremediğimden kırdım kalbimde ki aynayı.

Her gece öldüren kalpten çıkan satırlar.
Geleceği kim özler, geçmişi kim hatırlar?
Bir dua etsen yönünü bulur kalp pusulası.
Gel diyorsun gelmiyorsun söyle hangi pusudasın?

İrem İkibinonyedi
Kayıt Tarihi : 10.8.2019 11:25:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!