İptalim artık sevdalardan,
Ne eski aşklar kaldı,
Nede güvenilecek dostluklar....
Herşey yalan,herşey dolan,
Bir menfaat düzeni olmuş dünya,
İki dakikada herşeyi satabilen....
Baharımda,yazımda herkes yanımda varken,
Bırakıp gitti kışımda dost bildiklerim.
Her yüze gülen dost değilmiş anladım..
Duygular paramparça,
Sevgiler bölük pörçük.....
Dost bellemiştim dünya seni,
Vurgunlarında yıkılıp kaldım köşe başlarında,
Bir dost sesine özlem,
Bir sevgiye hasret gönlümde....
Yoksunuz,yoksunuz bakın işte,
Hep aldatılmışlıklarda kaldı ömrüm,
Yalan dostluklarda avutuldum,
Gözün aydın dünya,yalnızım kalabalıklarda....
Kendime en yakın gönül bir kendim kaldım,
Tek başıma,yapayalnız,
Hep korkak,hep ürkek hayata,
Dimdik durmaya çalışsamda,
Okunuyor gözlerimden gönül hüznüm....
Artık ulu bir çınar gibi olsanızda arkamda,
Asla yaslanmayacağım size asla,
Yıktınız güvenimi dost bildiklerim.......
fügen
Kayıt Tarihi : 20.10.2007 22:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!