Dün birdi, bugün iki, az kaldı yarın elli
Daha dün kurdele takmıştım ak yakama, an gibi
Bugün çocuk boynumda cellât hayatın ak darağacı ipi
Dün tektim, taşağım kuşaktı, sikim kuşağımın ipi
Yarına o çıktı bahtımın köşebaşından, önce kanıma girdi
Bugün kanım çekilmiş, çocuk canımda zehir zemberek diş izleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta