Hiç affetmeyecektim, seni mahşere kadar,
Ahımdan olacaktı, evin barkın bir mezar.
Milyon kere el açtım, Tanrı’nın huzurunda,
Kıyamadım bir kere, edemedim intizar.
2 Şubat 1990 - Cuma / Ödemiş
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




intizar: beklemek yol gözlemek anlamında arapça bir sözcük ancak halk ağzında beddua olarak kullanılır... burda beddua olmuş ama kıyamamışsınız...kim kıyabilir ki... güzel bir dörtlük
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta