Hor görmesin kimse beni, beni yakan kara kaştır
Gözlerim kurudur amma yüreğimden akan yaştır
Ne yaptım ne ettiysem sevdiğimin kalbi taştır
Düşler bile umut vermez artık benim işim yaştır
Elinin tersiyle iter, hay elleri kırılası
Önünde nimeti görmez, hay kulağı burulası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta