Önce gözlerin gitti benden,
Sonra bedenin.
Bir akşamüstü,
şehrin üzerine keder çökerken,
sen kapıyı çekip gittin.
Ben içimde öldüm.
Şimdi her sokak başında
senin yokluğun bekler beni.
Özlemek bir uçurumdur, sevdiğim.
Her gece uçurumdan aşağı bırakırım kendimi.
Bir intihar gibi içimde büyür hatıran.
Seni sevmek bir aşktı,
bir ibadetti,
bir cinayetti belki de.
Şimdi ellerim boş,
yüreğimde fırtınalı bir deniz.
Söyle, hangi karanlık yutar bu sonsuz acıyı?
Hangi yağmur yıkar içimdeki izlerini?
Gittiğinden beri hiç baharı görmedim.
gözyaşlarımla ıslanan şu çaresiz gecelerde,
Seni sensiz sevmeyi de öğrendim.
7Köksal Çelik
05 Eylül 2026
Adrasan / Antalya
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 21:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!