İnsansızlar Şiiri - Kenan Gezici

Bir ufuk var ölüme, bir nefes kalsa da.
Yalnız ve yapa yalnız tenha korkulu.
Ölüm değil bu korkunun adı sanı.
Kimler gelmez kimler geçmez bir nehir.
Aramam ağlamaklı olur sesim.
Uzun gecelerin sahibi bana seslenir.
Adıyla okurum ihtişamına meftun olurum.
Yüklenmişim sırtıma dünü.
Bugünün hesabı oysa daha çetin.
Yedi düvel, el koynunda kin besler.
Gidip geliyor durmada kan bağım.
Yalnız ve yalnız sokaklar ıssız tenha.
Büyür gözümde kanar yalnızlığım.
Bir soluk kala, tutar elimden Musa.
Hükmüne razıyım Ya Rab.
Boyumu aşsın sabrım kıldan incedir canım.
Fe inne ma'al-usri yüsra,
Siyah gölgelerin ucu değmiş geçmişim.
Gül yüzlere hasret kaldım.
Tenha ıssız buralar insansız.

Kenan GEZİCİ 07/11/2026