İnsan yorulur da güneş yorulmaz
Kalp kırılır da insan darılmaz
Kötülükle selamet bulunmaz
Ölüye ağlanır ardından gülünmez
İnsan oğlu gider değeri bilinmez
Gide gide yoruldum yar
İnsanoğlu bir çiçektir bir gün solacak
Kara gözüme toprak dolacak
Biri gidip biri gelecek
Biri yazıp biri silecek
Yaşamın sonu budur
İnsanoğlu nedir halin
Susmuş konuşmaz dilin
Tutmaz olmuş senin elin
Susmuş konuşmaz olmuş dilin
Bükülmüş artık belin
Yaşamın sonu budur
Ölünce huzuru bulacaksın
İstemesen de sende can vereceksin
Ne yaptıysan onunla gideceksin
Belki de hak yolunu orada bulacaksın
Yaşamın sonu budur
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta