İnsanları İnançlı Gördüm Şiiri - İlyas Ateş

Bir zamanlar herkesi kendim gibi sanıyordum herkesin
ayrı bir dünya olduğunu fark ettikten sonra herkesi kendi
haline bıraktım

İnsanları inançlı gördüm fakat sadece sözdeydi öz ise
bom boş bir çölü andırmaktaydı

İnsanların sözde inandıklarını imtihan için başa gelen
olaylarda öğrendim asla ve asla kimse dediğinden
tekmiyordu
yani herkes hükümdardı ve bu sayede onların ölü olduklarını yıllarca bile bile içlerinde yaşamak
zorunda kaldım bu hal ise bana tam bir cehennemdi

benim için asla ve asla başka cehennem olmayacaktır
ben burada yaşadım ve hala yaşamaktayım ve Allah-ın
dilemesi ile bu cehennem sona erecektir işte o vakitte
ben sınavımı başarı ile geçmiş olacağımdır

herkes bu kıldan köprüden geçecektir asla ve asla acıma ve af yoktur acıyan sun ki acınacak hale düşermiş insanlara ise Allah acıdığında azdıklarını
gördüm Onu tanımadıklarını Onu saymadıklarını
gördüm ve işte bu sebepten onlara kendini

hatırlatacaktır onlarda hatırlamak zorunda kalacaktır
kendilerinin bir hiç olduğunu bileceklerdir işte bir olan
budur sizler neyin peşindesiniz anlamış da değilim
sizler neye ve niçin inandığınızı dahi bilmemektesinizdir
bu yüzden sizlerle bir arada olmam imkansızdır asla
olamaz ve olmayacaktır
mutlaka ve mutlaka hatırlatacaktır