Bir hüzün sarmalı yaşıyorum,
Bazen tebessüm saçan, bazende nefret;
Dahil oluyor hayatımıza insanlar,
Okuyup hayatına naksedemeyen.
Dili olan konuşuyor, bol kese dağıtıyor,
Tartmadan ölçmeden, düşünmeden;
Yakıştırıyor kişileri birbirine,
Muhabbet ederken bakar kör olur.
Dostluk bitmiş, güzel kelimeler tükenmiş,
Menfeat duygulara işlenmiş;
Sabır terazisi tartmaktan üşenmiş,
Kimbilir bu diyardan kimler göçüp gitmiş.
İnsanoğlu yaşarken yoruldu gitti,
Sözleri unutuldu, heba oldu gitti;
Adını bırakan kitaplara nakledildi,
Şöyle şimdi azizim, neler akledildi.
Kayıt Tarihi : 13.1.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İnsanları deneyimlemek farketmek üzere yasantilarimizdan çıkarılan bir netice
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!