Niceleri vardır ki, geceye muhabbeti arttıkça artar.
Sabahı karşılamak umudu getirmeyecekse.
Niceleri vardır ki insanlardan kaçarak yaşar,
Konuşmak yüreğinin yangınını söndürmeyecekse.
Niceleri vardır ki, herkese kör, sağır, tepkisiz bakakalırlar,
Yıllarca görülmemiş, hıçkırıkları bastırılmış, sesi kesilmişlerse.
Niceleri vardır ki, gözlerinde hüzün bulutları taşırlar,
Acılarıyla bir başına sahipsizliğe terkedilmişlerse.
İnsanız işte! Görülmediğimiz yerde,
Gitgide derinleşir kabuk üstüne kabuk ekleriz.
İnsanız işte! Anlaşılmadığımız yürekte,
Hissizleşir düğüm düğüm düğümleniriz.
İnsanız işte! Duygularımız sürgün yediğinde,
Azala azala tükenir, bir anda sessiz vedalar ederiz.
İnsanız işte! Vakti gelir sır olur gideriz işte...
Döndü Dülger
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 19:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!