Yüzünde güller açar
Gönlü zehirli diken saçar
Dili keskin bıçak naçar
Her insanın bir hususiyeti var
Bakarsın güler,oynar
Menfaatına dokunma yakar
Kesilir aslan insanı parçalar
Her insanın bir hususiyeti var
Beraber geçirdik otuzu
Aynı olmaz iki yüzü
Elinde kılıç,keser dünü bugünü
Her insanın bir hususiyeti var
Bakma öyle yollar taşlı
Dokunma bamteline o vahşi
Söylemekten geri durmaz ağzını açtı
Her insanın bir hususiyeti var
Yetkisiz etrafa emir yağdırır
Çocuğun ana-babaya emri baş ağrıtır
Çoğu insan kıyamet alametini unutur
Her insanın bir hususiyeti var
Her şeye farklı bir bakış
İşin başını sonunu düşünmeyene alkış
Sepetin altından tutmak ayrı bir iş
Her insanın bir hususiyeti var arkadaş
Üzerine düşeni yaptığını sanır
Sanılar bazen inana yanlışlık gemi vurur
Yanılmamak için etrafı tanımak iyi olur
Her insanın bir hususiyeti var
Şahsi doğruları etrafında döner
Kendini doğrular üzerinde sanır
Yanlışların tam ortasındadır
Her insanın bir hususiyeti var
Gurur ve enâniyeti afaka yükselir
Sanki kendinden başkasını görmeye yok niyeti
Nefsine nazar-ı rıza ile tevilleri kullanmalı
Her insanın bir hususiyeti var
19012010.0700 Ahmet Özcankaya
Kayıt Tarihi : 10.2.2010 23:30:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!