İnsanca Şiiri - Latif Memiş

Latif Memiş
99

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

İnsanca

Bir karanlık kokusu vardı sokaklarında şehrin
Belki de yaşamın burukluğuydu üzerinde
Apansız bir gece vakti, bir dostumun omuzlarında
Hayatımın grevini yaşıyordum insanlara karşı.

Kaldırım taşlarında yatan gölgelerin karanlığı değildi
Belki de düşüncemdi geceleri ağartan.

Ve ben yeni bir yaşam arıyordum kendime
Yeni özgürlüklerin çaresiz izlerini belkide

Gözlerim lambalarında kalmıştı gecenin
Kaybetmiş, bulamıyor, göremiyordum
Hissedilmemiş duygularda yaşıyordum hayatı

Oysa ne ben gerçeklerden kaçıyor
Ne de gerçekler beni kovalıyordu

Yalnız ve yalnız serin rüzgarların kokusunda
Bulmuştum benliğimi
Dağılmayan sislerin derinliklerinde

Yüküm ağır sevincim buruktu
Hapishane duvarları değildi sınırlarım
Ya da demir parmaklıklar pencerelerim.

Ne geceler dolusu yaşanmıştı hayatım
Ne de bildiğiniz o acıklı şarkılarda

Aklımdakiler ne ailem ne de dostlarımdı
Düşünceler donmuştu gözlerimde
Dilimi yutmuştu kalemler.

Alıştığım mürekkep kokusu değildi,
Sen de değildin dokunup sevebildiğim
O gece.

Derin hülyalarımı paylaşmışlığım yoktu insanlarla
Bir düğüm gibi tıkanmış acıları boğazımda

Aslında ne küçük bir çocuktum hayat için
Ne de hayatı mutluluk rüyaları ile süsleyen bir gelin
Geçmişimde asılı kalmış bir beşik miydi bilemem
Yaşlanmayacak anılarım gözlerimin önünde.

Ya yüreğim?
Onlar kucaklayamadığım gecelerde
Birazcık gözyaşı belki sonra ölesiye bir yürek.
Direngenliğimde bulmuştum hayatı
Yaşamı savunmaya gittiğimiz geceler aydınlık

İşte o an kendim olabilmiştim
Kanımın son damlasına kadar bir insan.

Latif Memiş
Kayıt Tarihi : 12.6.2006 22:56:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Latif Memiş