İnsanatlık Şiiri - Halil Erdem

I

Kar aydınlığında sessiz akan ırmak
yüzüstü bırakılmış bir gelin
kendi anlamına sığmayan sözcük
o bildik boşluk
işte orda öylece
tanrı sandığım aydınlık

Ey asi bilge koca fırat
gözyaşını içine akıtan nehir
her gün ulu güneşler doğar üstüne
sesinden bir uzza yükselir, bahar olur geçtiğin topraklar

Hayyam ile aynı sofraya oturmuşluğunuz var
bağ bozumu şaraplarla selamladığınız insanlık
sizden beri kaçtır yeniledi kendini
kaçtır acısına, kirine arındı kendi musallasında dünya


II

Nesimi’nin ölümüne benzer katledilişimiz
çocuklarımız hala kınında sınanan küfürbaz
kapımıza dayanan hep bi korku hep bi korku
ağzımızda bir ölüm kamaşmasıdır gidiyor işte

Bütün sürgünler yalnız ve mahzun
o yüzden yaralarımızı ortalık yere bırakmadık
bozkırına nikâhlanmış kadınlarımız
doğa dediğimiz anne olmasa kime sığınırdık

Kışa sadıktır evlerimiz
ocak başlarında diz dize bir şamandan desturlu
çiğ tanesine benzer çocuklarımız sabahları
bir de türkülerimiz vardır bir dost selamı ta uzaklardan

III

İçimdeki o kör karanlığa ne kadar da bağlıymışım
mağarada unutulan resim kadar kendime tenhaymışım
özlemle beklediğim ufka bunalmışım
bu dilden bu telden yüz yıl konuştuk
görebilsek de menzil hala uzak

Şarabın yolculuğu,
içimde bir tufana dönüşünce başlar
sokaklarımızda portakal çiçeği yasemin kokusu,
kalabalıklara bakınmayı tapınmayı bıraktım
çiçeğe böceğe kuşa kurda heves ettim
çağımızın bilgeleri deliler
onlardan kendime bir pay biçtim
öyle arındım kendimden

IV

Her bahar çiçek tozlarıyla savrulan
sözümü şiirde sınadım
sevgisizse attım

Aşk şarabını içen şairler
del oldular da ne oldu
hala bedeli var
sevmenin sevilmenin
aşk için değil midir kendini yakıp
rahmini dölleyip durması ateşin

V

Sesim kırıp parçalayacaksa kafesini duyulsun
girdim bir yola gidiyorum işte

Geçmişim, geleceğim hepsi bohçamda
sabır tüten evlerimizden
tren bozkırları içine çekerken
üzerime adımı almadan çıktım yollara
o yüzden bir annenin oğluna titreyen yürektir akşamlar

Yırtık yorganım bulutlar, kollarım yastık
düştüm yayan yapıldak
kendi yolunu bulmaya adanmış bir yalnızlıktır benimkisi

....

Halil Erdem
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 00:01:00