İnsan ve Ebediyet (2) Şiiri - Fırat Çelik

Fırat Çelik
48

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

İnsan ve Ebediyet (2)

Ey ins, nerede, hangi zamandasın?
Kalbinle düşün, ruhunla idrâk et

Gölge eşyânın, hakikatındasın
Sönmeyen tek hakikate imân et

Kalsın fâni dünya geride, kalsın
Ötede solmayan tek renktir, ebed

Doğan güneş binbir küfre eş, batsın!
İbrahimî ürperti bende hâşyet!

Kayan yıldızlar kendinden utansın
Affet Allah'ım cürmümü sen, affet!

Sancısız fikir ölüme çekmez set
Pörsümez düşünce ölümsüz diyet

Bir fikir ki düşündükçe çoğalsın
Büyük fikir, insan ve ebediyet!

04 / Nisan / 2018
İstânbul

Fırat Çelik
Kayıt Tarihi : 5.4.2018 18:11:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!