1950 Dünya/Öğrenci Hayat Mektebi Sınıf:1.H
Çocukken Her Şey, Benim Diye Sevinir,
Gençken, Hiç Bir Şeyim Yok, Diye Üzülür.
Orta Yaşta, Ben Zenginim, Diye Övünür,
Yaşlanınca, Mülk ALLAH;ın Diye Avunur.
Sonun,da, Gözünü Bir Avuç Topak Doyurur,
Uğurlar ola, İnsan Oğlu, Uğurlar Ola.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta