1950 Dünya/Öğrenci Hayat Mektebi Sınıf:1.H
Çocukken Her Şey, Benim Diye Sevinir,
Gençken, Hiç Bir Şeyim Yok, Diye Üzülür.
Orta Yaşta, Ben Zenginim, Diye Övünür,
Yaşlanınca, Mülk ALLAH;ın Diye Avunur.
Sonun,da, Gözünü Bir Avuç Topak Doyurur,
Uğurlar ola, İnsan Oğlu, Uğurlar Ola.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta