İnsan Halleri Şiiri - İbrahim Uludağ

İNSAN HALLERİ
Türlü türlü olur insan halleri
Kimisi aşkından kör olur gider
Kimi mekan eder kuru çölleri
Kimi dağ başında kar olur gider

Kiminin durumu bülbül gibidir
Sevgilisi gonca bir gül gibidir
Ezası cefası ödül gibidir
Onun işi gücü kur olur gider

Kimi kanat açmış bir kelebektir
Sevgili dediği öbek öbektir
Her konduğu çiçek gözde bebektir
Yaşadığı mekan kır olur gider

Kimisi hassastır yarine titiz
Sevdiği öyle pak öylesi temiz
Değişse fark eder yüzünde bir iz
Yabanın bakışı kir olur gider

Kimisi tutuşur yar hasretinden
Hep şikayet eder dert kesretinden
Medet diler Hakkın o nusretinden
Ciğeri kızıl köz kor olur gider

Kimine sevdiği Lokman'a benzer
Gördükçe ruhunu dermanla bezer
Sanki bakışını havanda ezer
Yaralı kalbine kür olur gider

Kimi de talihsiz tatmaz sevdayı
Bulunmaz gönülden bir zerre payı
İflah olmaz bunlar gezse dünyayı
Her yerdeki adı ker olur gider
04.02.2025
Ker: eşek