Hiç bir şeyin benzemez ezmesine
İnsan ezmesi
Ez ayaklarınla
Canından bıktırıncaya dek
Yalvararak baktırıncaya dek.
Ez, ökçelerinle öldüresiye ez
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Ah şair dostum ah kanattın yine kabuk bağlamayan yarama. Ama alışkınımdır merhem yerine tuz basmaya yarama. Malesef bu anlattıklarından birini veya birkaçını yaşamayan azınlıkta kalır. İtiraf etmek gerekirse bende bu madurlardan biriyim. Kimi eliyle, kimi diliyle, kimi bakışlarıyla, kimi arkadan kalleşce itti. Ömrümün çoğu itilip kalkılmak bitti. çoğu zaman bir istepne gibi oradan oraya atıldım. Kaç kez makam mevki uğruna satıldım. Yaramıza dile getirme cesareti gösterdiğin için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta