İnsan da Düşer Şiiri - Mehmet Şahan

İNSAN DA DÜŞER

Gözlerde her zaman gözyaşı düşmez,
Kimi zaman gözden insan da düşer!
Közlerde her zaman göz aşı pişmez,
Kimi zaman közden insan da pişer!

Nefsini önceye alanlar düşer,
Nefsî düşünceye dalanlar düşer!
Nefs ile günceye kalanlar düşer,
Kimi zaman gözden insan da düşer!

Yaşı tutamayan akıtır belki,
Kaşı tutamayan sarkıtır belki,
Taşı tutamayan çarkıtır belki,
Kimi zaman gözden insan da düşer!

Zehirli zehirsiz yılanlar düşer,
Tehirli tehirsiz talanlar düşer,
Belirli belirsiz yalanlar düşer,
Kimi zaman gözden insan da düşer!

Pîr-i Fânî der ki; haddin bilmeyen,
Kendi nezdindeki ceddin bilmeyen,
Hakk’ın indindeki kendin bilmeyen,
Kimi zaman gözden insan da düşer!

İhanette bağı olanlar düşer,
Dalalette dağı olanlar düşer,
Adalette yağı olanlar düşer,
Kimi zaman gözden insan da düşer!

MEHMET ŞAHAN (PÎR-İ FÂNÎ)
26.01.2026 – KAPAKLI