24.12.2003 Ankara/Altındağ
Karanlık dağ gibi çöksün evlerin üzerine.
İnsan başı düşmesin pencereden kara,
Sehir usul usul uyusun, ama uykusu kesik olsun.
Yıllar öncesinden bir çocuk gülüşünü,
Yıpranmış sokak taşlarını,
Ayak seslerini…
Üstüme bastığım toprakla birleşiyor,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta