İnsan Atışma Şiiri - Yavuz Bayram Çalışkan

İnsan Atışma CANSU Doğayı bilerek, ediyor talan Doğal güzelliği, bozuyor insan Kafasında pilan, dilinde yalan Yiyip, içip, gezip, tozuyor insan ŞİİRHAN Gel fazla suçlama, insan bir mimar Toprağı işleyip, kazıyor insan Kuru araziyi, ediyor imar Dağa, taşa, fidan, diziyor insan CANSU Tabiatı imar, ediyor ama Yeşile, beyazla, olur mu yama? Gördüğü meşeye, cevize, çama Bıçakla adını, yazıyor insan ŞİİRHAN Kuşu bile insan, gibi eğitip Defne yaprağından, şifa dağıtıp Kahveyi kavurup, hemde öğütüp Fincan,fincan bade, süzüyor insan CANSU Tabiki bir değil, bütün hepisi Kaçının yoksula, açık kapısı? Kendindeymiş gibi, şehrin tapusu Zulmedip mazlumu, eziyor insan ŞİİRHAN Elbette insanda, fire veriyor Bazıları ormandan, ekmeği yiyor Çoğuda ormanlar, yanmasın diyor Ter döküp doğada, geziyor insan CANSU İnsanım zanneden, insana sözüm Nice zararına, şahittir gözüm CANSU, öfkelenmek, değilde çözüm İster istemez çok, kızıyor insan ŞİİRHAN Keskin sirke küpe, zarar verse de Şiirhan şahittir, kim ne derse de Köklerle boyalı halı görse de Yanlışı,doğruyu,seziyor insan Ozan CANSU - Yavuz Bayram ÇALIŞKAN (ŞİİRHAN) 11 Şubat 2026 - Aksaray