İnsan Şiiri - Mehmet Özkan 2

Koca evrende bir kum tanesinden farksız,
Silik bir iz, kimsenin bilmediği bir hikayeydi.

Evet, o insandı.

Dünyanın kaderi insanlığa bırakılmış,
O da onu bırakmıştı.

Yeşilin içinde bir nefes,
külün içinde her nefesten iyidir.

Ama anlamadı insan,
Külü sevgiye, şefkate tercih etti.

Hırsına yenik düşmüş,
Gözünü gerçeğe kapatmıştı.

Unuttuğu tek bir şey oldu;
Gerçeğin eninde sonunda ortaya çıkmak gibi bir huyu vardı.