İnsan Şiiri - Uğur Musab Şahin

Uğur Musab Şahin
1072

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

İnsan

İnsan Ala-i illiye de nur, esvel-i safilin de kir
Maneviyatta bir nurdur, öz mayası necisdir.
Aynı ruh, aynı beden, beşeriyet hak katında,
Ya melekten üstündür, ya şeytanın alt katında.
Uzağa değil, burnunun ucuna baksa aklı
Allah’a taşır, ölümü fısıldar ona saçında ak kılı
Düşünse ki, hayat maratonunda geçen ömrün
Nasıl beyaza döndüğü, simsiyah kıl kömürün.
1992

Şeytan’dan yaşlısı var mı, keramet yaştaysa?
Şeytan’ın ilmi kimde var, marifet de baştaysa?
Damlayarak su bile deler taşı, hüner taştaysa?
Soğanla yaşarır göz, masumiyeti yaştaysa?
2002

Cesur cesareti, adil adaleti senden aldı.
Gönüller sende doydu, ruhlar sende kandı.
Ateş sende söndü, kalpler sende yandı,
Hadislerin rehber oldu, varlığınla nurlandı.
1992

On üçüncü ayın elli üçüncü haftası, doğum günüm.
Üç yüz altmış yedinci gün, yirmi beşinci saat ölümüm.
2002

Uğur Musab Şahin
Kayıt Tarihi : 21.8.2020 11:59:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


daha önce kaybolan karamalarım

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!