İnsan yalnız doğar, toplu yaşar amma!
Hep böyle, toplu yaşayacağını sanma!
Aile on sekizinde, yalnız bırakır evladını
Evlat döner aramaz, Anne, Baba efradını
Ayrılığa hiç gerek yok, evdeki insanların
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta