Patlar insan,
Volkan gibi bazen.
Stres; bastırır yukarıdan tonluk taş gibi.
Gün; geçer gider bazen sadece bitmek için.
Taşı sıksan suyunu çıkartamazsın bazı insanlardan.
Ağır ama zorundadır insan.
Susar insan,
Gölge gibi;
İzler adım ve hareketleri.
Bir çekmece de buluverir aradığı şeyi.
Saklar insan,
İstihbaratçı gibi asıl gerçekleri.
Bekler insan,
Alışır ve alıştırılır;
Kedi gibi.
Bir ihtimal doymak için her duyguya.
Rüya görür sürekli insan,
Bazen kekremsi, bazı tatlı, bazı kaos.
Sonunda.
Yaşlanır insan.
17/11/2026
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 01:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!