Topraktan geldin ey insan
Nefha-i İlâhî üflendi sana
Bir lokma ekmekle doyan hayvan
Senden daha masum kaldı zamanda
Eşref dediler adına
Aklı emanet koydular başına
Ama sen emaneti yordun
Nefsi sultan, kalbi zindan eyledin
🎶
Eşref misin, esfel misin ey insan?
Ayna tut, gör kendini her an
Bilip de kötülük seçersen
Düşersin, uzaklaşırsın Rahmân’dan
Eşref misin, esfel misin ey insan?
Bir adım Hak, bir adım nefs yan
Hiç olamazsan varamazsın
Yol Hak’ka çıkar, yol insandan
🎼
Hayvan açken saldırır
Sen tokken ezersin
O bilmez kötülüğü
Sen bilerek seçersin
Bir can yanar, el titremez
Bir hak yenir, dil söylemez
İşte orda düşer insan
İnsanlıktan geriye eser kalmaz
🎵
Eşref misin, esfel misin ey insan?
Ayna tut, gör kendini her an
Hiçlik kapısından geçmeden
Bulamazsın nefsini yakan imanı
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 01:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!