Kalbiyle ağlamalı insan,
Kalbiyle gülmeli.
İsyan ettiğinde yürekten kopmalı çığlıklar,
Huzura erdiğinde gönlünde çağlamalı ırmaklar .
Bir hüzünlü şarkı dinlediğinde
Yahut özlemli anılarına döndüğünde,
İçi titremeli.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta