Üzüntüye sebep aramak ne için!
Daima kırıyor, zora sokuyorsun.
Hep karanlık bakıyorsun öylece;
gözün kahve değilmiydi senin?
Sebebin var, demek iyi oluyorsun
yakınca bütün şehirlerimi.
Acımı, merhem yerine koyduğun
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta