İnlemeler Şiiri - Dağlar Özügüç

Gece olunca herkes evine çekilir
Kanatlı köhne ahşap kapılar
Gıcırdayarak ağır ağır kapanır
Derdi içimizde katmerlenir kalır
O derin gecelerde
Herkes uyuduğumuzu sanır
Oysa nice yastık
Gizli akan gözyaşından ıslanır
Cılız bir sokak lambasının
Şavkı vurur, kireç badanalı duvarlara
İmkansızlık daha da büyür odalarda
Kırık bir saatin tik taklarında
İnsan en çok gece buruk olur
İçinde bastırdığı
Merhemsiz yaraların
Gecelerde hicranları azarken
Yürek yangınları artar
Umut olur yakarır kadim dualar
Tam da sabaha karşı
Titreyen dudaklardan taşar
Çaresizliğin beyhude iniltileri