Ümitlerim tüter baharda rayiha dilince,
Çiçeklerim firdevs mevsiminde ikbal olur.
Kara toprak bahara özünden renk verince,
Ruhum bahçıvanı bekleyen lalezar olur.
Gökkubbe muştu saçınca baharın feyziyle,
Taşlar bile dirilir bütün endamı ile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta