Bir damla gözyaşı değilmi aşktan geriye kalan
Kırılmış bir kalp işte yok ötesi bundan başka
İçimizdeki çocuk gibi davranır yetişkin olamazki
Kağıt insanlar gibi bir an gelir kırılır..
Bir meleğin ölümüne suskunluğum derinden yaram
Aşkların en fazlasıydın yüreğimden dağlayan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta