İnsanlık sükûnetle, anlatamadı derdini,
Kan barut, gözyaşında, buldu kendini.
Menfaat dolu gönülden, merhamet geçemez,
Gözleri kan bürümüş, câni mazlum seçemez.
İnsâni duygular ölü, vicdan suskun, kalp kara,
Kanı donduran zulümler, bırakıldı açık ara.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




kurdun kuzuyu sorgusuz sualsiz yutması veya yutturulmasına isyan eden bir çalışma....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta